روش آزمایش پروب کیفیت آب TDS

TDS (کل جامدات محلول) به معنای کل جامدات محلول است، به غلظت کل مواد جامد محلول در آب، واحد میلی گرم در لیتر (میلی گرم در لیتر) اشاره دارد، که عمدتاً غلظت کلسیم 2+ MG2+ Na+ را منعکس می کند. پلاسمای K+ در آب، مطابقت خوبی با رسانایی سختی آب دارد. هر چه مقدار TDS کوچکتر باشد، غلظت Ca{4}} MG2+ Na+ K+ پلاسما در آب کمتر است و رسانایی کمتر است. اندازه مقدار TDS می‌تواند غلظت یون‌های مضر فلزات سنگین در بیشتر آب، تعداد باکتری‌های موجود در آب، غلظت مواد آلی و اینکه آیا غلظت نیتریت از حد استاندارد بیشتر است را منعکس کند. بنابراین، تجهیزات تصفیه آب به طور کلی دارای مدار تشخیص و تصفیه TDS هستند و نتایج تصفیه نمایش داده می شود. در حال حاضر، روش های تشخیص TDS کیفیت آب عمدتاً شامل روش تشخیص پارامتر ولتاژ و روش تشخیص پارامتر فرکانس است.

روش تشخیص پارامتر ولتاژ از آنجایی که منبع تغذیه مدار تشخیص متشکل از پروب TDS و مقاومت جانبی توسط پین میکرو کامپیوتر تک تراشه تامین می شود، قطبیت منبع تغذیه و زمان ارائه مدار تشخیص TDS بسیار انعطاف پذیر است، به خصوص در محیط تست که در آن کاوشگرهای متعدد با هم وجود دارند تا از تداخل متقابل جلوگیری شود این مزیت آشکار است. روش تشخیص پارامتر فرکانس از آنجایی که پروب TDS در یک حلقه شارژ و دشارژ قرار دارد، فرکانس شارژ و دشارژ توسط ورودی MCU گرفته می شود و توسط یک برنامه تراشه واحد پردازش می شود تا داده های TDS به دست آید. این روش تشخیص به طور گسترده برای کیفیت آب کاربرد دارد و از دقت بالایی برخوردار است. بنابراین، فرآیند خاص تشخیص TDS پارامتر فرکانس در اینجا به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است.